สำนึกถึงพระคุณแม่

[Namo]

พระคุณแม่ เลิศฟ้า มหาสมุทร

พระคุณแม่ สูงสุด มหาศาล

พระคุณแม่ เลิศกว่า สุธาธาร

ใครจะปาน แม่ฉัน นั้นไม่มี

อันพระคุณ ใครใคร ในพิภพ

ยังรู้จบ แจ้งค่า มาพร่ำขาน

แม่และพ่อ มีคุุณต่อบุตร สุดประมาณ

ขอกราบกราน ระลึกถึง ซึ้งพระคุณ

เจ้าข้าเอ๋ย ใครหนอใคร ให้กำเนิด

จึงก่อเกิด เติบใหญ่ ด้วยไออุ่น

ทั้งกล่อมเกลี้ยง เลี้ยงลูกมา ด้วยการุณ

ช่วยค้ำจุน ให้รอดพ้น เป็นคนมา

ถึงลำบาก ร่างกาย ใจห่วงลูก

ด้วยพันผูก ดวงใจ ให้ห่วงหา

หัวอกใคร จะอุ่นเท่า อีกเล่านา

คอยปลอบเช็ด น้ำตา คราระทม

เป็นแดนใจ ใสสะอาด ปราศกิเลส

เป็นสรรเพ็ชญ์ ของบุตร พิสุทธิสม

ความรักเปี่ยม เมตตา น่านิยม

ประดุจลม โชยเย็น ใครเห็นดี

หอบสังขาร ทำงาน เลี้ยงลูกน้ัอย

เกรงจะด้อย ใจทราม ต่ำศักดิ์ศรี

จึงส่งให้ ได้ศึกษา วิชามี

ให้ได้ดี กว่าแม่พ่อ หวังรอคอย

เหมือนนกกา หาเหยื่อ มาเผื่อลูก

เปรอความสุข หาทรัพย์ไว้ ให้ใช้สอย

ยามไกลพราก จากอุรา ตั้งตาคอย

ใจละห้อย นอนสะอื้น ขื่นขมทรวง

กว่าลูกลูก จะสำนึก พระคุณท่าน

ช่างเนิ่นนาน บ้างชีวา ลาลับล่วง

บ้างก็ป่วย จนแทบ สิ้นแดดวง

ลูกจึงห่วง เอาใจใส่ ในกายา

อย่าให้รอ ใกล้ตาย จึงกราบใกล้

เป็นศพไป จึงรู้บุญ คุณท่านหนา

ยามท่านอยู่ ควรรู้ชัด สร้างศรัทธา

ตอบแทนคุณ มารดา บิดาเอย...

ขอบคุณที่มา หนังสือสี่สังเวชนีสถาน โดยได้รับความเมตตาจากท่านเจ้าคณะอำเภออากาศอำนวย